Kan je dankbaar zijn voor wat je pijn heeft gedaan? Het antwoord is ja
![vrouw die dankbaar is](https://img.bedrock.nl/images/9gmDvtNgk_97d0jBky5D3H0G0Kg=/375x211/filters:quality(80):format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.bedrock.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2017%2F12%2Fpexels-photo-2825462-e1645087356669.jpeg)
Ik staar over de Hudson. Ik zie de renners langs het water en de skyline erachter. En ik denk aan je. Zoals ik elke dag eventjes aan je denk sinds je ongeveer 2,5 jaar geleden onverwachts in mijn leven kwam om na 8 maanden weer te verdwijnen. Je zette mijn wereld op z’n kop, schudde de grond onder mijn voeten. Zo onvoorspelbaar en ongenadig als je was. Je liet me een andere kant van het leven zien. En een andere kant van mijzelf. Nog nooit had iets mij zo uit evenwicht gebracht. Elke dag opnieuw moest ik mijn balans vinden, want met jou in mijn leven wist ik dat ik sterk en geduldig moest zijn. Ook wist ik niet dat ik zoveel tranen had, of zoveel klappen kon vangen.
Liefde boven alles
Maar met jou kwam ook iets anders. Hoop, relativering, en het besef dat ik in dit leven niets kan controleren. Wat niet betekent dat ik een speelbal ben, maar enkel dat de keuzes die ik maak bepalen hoe ik in het leven sta en mijn kompas zijn voor morgen.
Je leerde me ook iets wat ik wanhopig probeerde te beheersen, en tot mijn frustratie maar nooit echt helemaal kon grijpen of vasthouden: in het moment zijn. Je bracht me mensen in mijn leven, die ik voorheen niet echt had gezien. En ik zag hoe mooi ze waren. Ja. Door jou voelde ik hoe liefde werkelijk boven alles uittorent.
Met pijn groeit creativiteit
Jij bent uiteindelijk de duw geweest die ik nodig had om naar New York te verhuizen. Omdat de wereld nu eenmaal in mij zit, en ik als klein meisje in Istanbul al droomde van deze stad. Ik moest deze keer instinctiever leven. Me nog meer openstellen.
Voor anderen die mijn hulp nodig hadden, of voor die mij konden helpen. Ze zeggen dat met pijn ook creativiteit vloeit. Na de pijn die jij mij hebt gedaan, vloeien mijn woorden. Ik schrijf nu.
Mondhoeken tot aan mijn oren
Na jou merk ik dat wanneer ik op straat loop mijn mondhoeken mijn oren raken, vaker dan ooit. Lol in mijn eentje, om niet veel. En soms… Een beetje om mensen die plannen, omdat het ze een veilig gevoel geeft.
https://www.bedrock.nl/lijden-lekker/
Weten ze dan niet dat het wonderlijke in het onverwachtse zit? Ja, na jou schiet ik ook zomaar vol door de soms ondraaglijke schoonheid van het leven. Of dat af en toe ongemakkelijk is? I. don’t. care.
Wrede monster
Je was het wrede monster onder mijn bed, klaar om me met je mee te sleuren. En wat je me hebt afgenomen krijg ik nooit meer terug. Maar nu ik kan zeggen dat ik je overleefd heb, ben ik op een bizarre manier ook dankbaar dat je me bent overkomen. Want van waar ik nu sta, is het uitzicht werkelijk fantastisch…
Dag kanker. See you never.
Toprak is geboren in Istanbul en woont in Amsterdam. Haar werk in de reclame wisselt ze af met het schrijven van gedichten en verhalen over haar leven, ervaringen en alles wat haar daarin bezighoudt. Daarnaast is ze regelmatig te vinden in New York waar ze een poetry workshop aan Parsons volgde en een blog bijhield.
Check hier haar website, en volg haar hier op Instagram.
https://www.bedrock.nl/connectie-in-bed/